شش تابع جدید که تجربه فرمول نویسی شما را در اکسل ساده می کند

• TEXTJOIN
• CONCAT

ترکیب کردن رشته های متنی

ترکیب کردن رشته های متنی یکی از رایجترین کارها برای کاربران اکسل است اما تا به امروز اگر شما می خواستید رشته های متنی موجود در یک محدوده ای از سلول ها را ترکیب کنید مجبور بودید تک تک سلول ها را به تنهایی انتخاب کنید. توابع جدید CONCAT و TEXTJOIN به شما اجازه می دهند رشته های متنی موجود در محدوده ای از سلول ها (چه با استفاده از جداگرها همانند کاما و چه بدون استفاده از آنها) را با یکدیگر ترکیب کنید. شما می توانید به سادگی اشاره کنید به محدوده تان و جداگرتان را یکبار انتخاب کرده و به اکسل اجازه دهید تا همه­ ی این بار سنگین را بلند کند.

با استفاده از جداگرها

TEXTJOIN(delimiter, ignore_empty, text1, [text2], …)

  بدون استفاده از جداگرها

CONCAT(text1, [text2],…)                                                                                                                                                                 

مثال : مقایسه روش قدیمی با استفاده از تابع CONCATENATE و روش جدید و بسیار ساده با استفاده از تابعTEXTJOIN

• IFS
• SWITCH

 توابع IFS و SWITCH جایگزینی برای فرمول نویس های تو در تو یا همان IF  تو IF  هستند. تابع IF  یکی از رایجترین توابع در اکسل است و استفاده ی تو در تو از این تابع یکی از کارهای متداول کاربران است که در برخی موارد بسیار خسته کننده و گیج کننده است.

با استفاده از تابع IFS می توان مجموعه ای از شرایط را در یک تابع اعمال کرد.

IFS(logical_test1, value_if_true1, [logical_test2, value_if_true2], [logical_test3, value_if_true3],…)

مثال:

تابع SWITCH  هم وقتی چندین شرط موجود باشد کمک رسان است. چیزی که باعث تفاوت آن می شود این است که شما به جای وارد کردن تعداد زیادی جمله شرطی ، یک عبارت و یک سری از مقادیر و نتایج آن را مشخص می کنید. مقادیر با عبارت مقایسه شده و زمانی که اولین مقدار پیدا شد نتیجه متناسب با آن نیز به نمایش در می آید. در واقع شما از تکرار عبارات جلوگیر می کنید

SWITCH(expression, value1, result1, [default or value2, result2],…[default or value3, result3])

مثال : مقایسه استفاده از تابع SWITCH و IF :

• MAXIFS
• MINIFS

اگر شما با COUNTIFS, SUMIFS و AVERAGEIFS آشنا هستید پس MAXIFS و MINIFS نیاز به هیچ توضیحی ندارند. توابع MAX و MIN ، ماکزیمم و مینیمم مقادیر را درون یک محدوده ای از سلول ها مشخص می کنند ولی اگر شما نیاز داشته باشید که این محاسبات در یک شرایط خاص انجام بشود باید چه کنید؟ این دقیقا همان کاری است که MAXIFS و MINIFS انجام می دهند. شما می توانید شرایطتان را قبل از این که محاسبات انجام شود مشخص کنید.

MAXIFS(max_range, criteria_range1, criteria1, [criteria_range2, criteria2], ...)

MINIFS(min_range, criteria_range1, criteria1, [criteria_range2, criteria2], ...)

مثال:

منبع:آفیسکده